sang-ayun ako sayo kuya jhuly,

tell your parents / family.

sila ang maging sandigan mo, lalo pag bata ka pa, or kahit nasa hustong gulang na, mas lalo pa kung di ka papanagutan ng nakabuntis sayo. :(

at, pag-aasawa dahil nabuntis ay a BIG.. BIG.. BIG NO.
malamang.. pagdating ng araw.. makakasalubong mo si regrets..

planuhin ng mabuti.. at pagtutulungan ang kinasasangkutang sitwasyon.

payo ko.. lapit ka sa nanay o ate mo.. . dun mo una sabihin.
mas mabilis kang maintindihan.. kaysa mga lalaki.. hahah.. . peace

tama kayo...dapat ipaalam agad sa magulang...

sa ganyang kaso naiinis ako sa mga batang nabubuntis o nakakabuntis...hindi nag-iisip ng kanilang kinabukasan....

dapat talaga isipin ang kinabukasan ng mga anak...
di lang kaligahayan ng ina at ama ng mga anak.. heheh

i agree sa mga sinabi n'yo...

dapat talagang sabihin sa parents agad about the situation; it's a must. it's certain na they would be angry and disappointed at first but no parents can leave their child behind especially sa ganyang situation. walang parents na kayang magtiis na makita ang mga anak nila na nagkaka-problema.

then, tell the bf about it. never imply na you're forcing him to marry you. just like what they've said; marriage is not the right solution dahil lang pregnant ka. if he's willing na suportahan ka during your pregnancy, eh 'di mas maganda. now, kung talagang kayo parin later on and pareho na kayong mature and old enough; then, maybe 'yun na 'yung time para i-consider n'yo na magpakasal.

however, if the bf is not interested or ayaw ka nyang panagutan, sana you'll be able to work things out parin. i meant, sana maging civilized parin kayo to one another. raising the child alone won't be easy pero somehow, along the way kakailanganin mo ulit ang tatay ng magiging anak mo. 'di mo naman siguro gugustuhin na hindi makilala ng anak mo ang tatay n'ya. maganda na 'yung kahit hindi kayo nagkatuluyan ay maganda parin ang pakikitungo n'yo sa isa't isa.

may ise-share ako senyo....

may kaibigan ang kapatid kong nais mag-abort ng baby na nasa kanyang sinapupunan... months pa lang kaya dugo pa lang iyon...ayaw ituloy nung bata dahil ayaw siyang panagutan...natatakot din siya sa sasabihin ng mga kamag-anak niya...

sabi ko sa kapatid ko sa bahay na lang patirahin...hanggang sa lumaki ang tiyan at makapanganak...kung ayaw nyang iuwi sa knila ampunin ko na lang at ako magpapalaki....hindi kasi tamang ilaglag....subalit huli na ang lahat....nakainom na daw ng pampalaglag at patay na ang bata sa tiyan...

ito ang nais kong bigyang diin....huwag nating gawin ang isang bagay na hindi natin kayang panindigan...huwag puro puso ang gamitin....mag-isip muna....kung hindi ka handa wag kang sumubo sa kasalanan...isang batang walang muwang ang hindi na nasilayan ang mundo...

nawa'y magbigay aral ito sa mga kabataang KPers...

"ito ang nais kong bigyang diin....huwag nating gawin ang isang bagay na hindi natin kayang panindigan...huwag puro puso ang gamitin....mag-isip muna....kung hindi ka handa wag kang sumubo sa kasalanan...isang batang walang muwang ang hindi na nasilayan ang mundo..."

tama ka, miss silip..

salamat gelay....ikaw pwede na hindi ka na teen wahahaha joke

ahahaha.. ayaw ko pa... kaw nalang muna.. lolz

hala ayaw ko pa din..pag 28 nako pwede na hehhe

may proteksyon naman.. wag isipin ang sarap.. isipin ang hinaharap..

isipin ang bansa.. sa dinami dami ng populasyong ng pilipinas.. wala ng titirhan pa ang mga magiging apo

tama! tama! isipin ang hinaharap noh? haha.,

kawawa naman ang mga magiging anak at apo..

baka sa hinaharap eee nakatayo ng natutulog ang mga pinoy

hehehe.,

ang weird naman non?

nakatayo nalang??

waa!!!

sana pagdumating ang panahon na yun e.,

ala na ko dito sa mundo.,

hehehe.,